افكندن : تيز دادن . و مهره در گردن جمع شدن : شكستن گردن . و مهره ديوار : اندود گچ و جز آن كه براى زينت و آرايش به روى ديوار مىكنند . و مهره زر : آفتاب عالمتاب . و مهره سيم و يا مهره سيمابى : ماه و ستاره‌ها . و مهره كشيدن : صاف و برابر كردن و جلا دادن . و مهره لاجورد : آسمان . و مهره مشكين : زمين . و مهره و حقه : زمين و آسمان . و كاغذ مهره كردن : جلا دادن و صيقل كردن كاغذ . مهرها ( mohre - h ) پ . ج . مهره . و مهرهاى تسبيح : دانه‌هاى تسبيح . و مهرهاى سيمابى و يا مهر هاى فلك : ستاره‌ها . مهره بازى ( mohre - b zi ) ا . فريب و مكر و حيله‌بازى . مهره تاج ( mohre - t j ) ا . پ . هر چيز ميان كاواكى مانند شيپور كه در آن مىدمند . مهره‌دار ( mohre - d r ) ص . پ . صيقلى كرده و جلا داده . مهره‌زن ( mohre - zan ) ص . پ . آنكه جلا مىدهد و صيقل مىكند . مهره‌سنك ( mohre - sang ) ا . پ . نوعى از عقيق سياه و سپيد كه مخصوصا در عربستان يافت مىگردد . مهرى ( mehri ) ا . پ . ساز چنك و يا نوعى از آن . مهرى ( mohri ) ا . پ . آب راهه و ناودان . مهرى ( mohri ) ص . پ . منسوب به مهر و مهر كرده شده و تمغا زده شده . مهرى ( mohori ) و ( moharri ) ا . پ . در ميان اهالى بنگاله منشى و يا نايب منشى . مهرى ( moharr ) ص . ع . گوشت نيك پخته . مهرية ( mahriyyat ) ص . ع . ابل مهرية : شتران منسوب بمهرة كه پدر قبيله‌اى . از تازيان است . ج : مهارى ( mah r ) و ( mah ri ) و ( mah riyy ) . مهرية ( mahriyyat ) ا . ع . يك نوع گندمى سرخ . مهريق ( mohriq ) ص . ع . ريزندهء آب و يا خون . مهز ( mahz ) م . ع . مهزه مهزا ( از باب فتح ) : دور كرد آن را و دفع نمود . مهزأة ( mahza'at ) م . ع . هزء هزأ و هزوء و مهزأة . ر . هزأ . مهزاق ( mehz q ) ا . ع . زن بسيار خنده‌كننده . و زنى كه بيك جاى قرار نگيرد . مهزام ( mehz m ) ا . ع . چوبى كه بر سرش آتش افروخته كودكان بدان بازى كنند . و چوب آتش‌كاو . و چوب دستى كوتاه . و از اعلام است . مهزر ( mehzar ) ص . ع . رجل مهزر : مرد زيان ديده و مغبون در هر چيزى . مهزرق ( mohazraq ) ا . ع . بندى و محبوس . مهزع ( mehza ' ) ا - ص . ع . كوبه . و آنكه بشكند هر درخت را . و از اعلام است . و اسد مهزع : شير سخت‌گير . مهزور ( mahzur ) ص . ع . سخت رانده شده و دفع كرده شده . مهزور ( mahzur ) ا . ع . نام رود بارى . مهزول ( mahzul ) ص . ع . لاغر بخصوص لاغر از بسيارى عمر . ج : مهازيل . مهزوم ( mahzum ) ص . ع . لشكر شكست داده شده و جدا كرده شده از قبيله خود . مهست ( mahest ) ص . پ . سنگين و گران . مهش ( mahc ) م . ع . مهشه مهشا ( از باب فتح ) : سوخت آن را و خراشيد آن را . مهشاء ( mahc ' ) ص . ع . ناقة مهشاء : ماده شتر بشتاب لاغر شونده . مهشار ( mehc r ) ا . ع . ماده شترى كه بميل و خواهش خود پيش آيد گشن را و در نخستين‌بار باردار گردد . مهشام ( mehc m ) ص . ع . ناقة مهشام : ماده شتر بشتاب و زودى لاغر شونده . مهشوم ( mahcum ) ص . ع . شكسته شده . مهشيد ( mah - cid ) ا . پ . ياى مجهول - مهتاب و پرتو ماه . مهصاء ( mahs ' ) ص . ع . ارض مهصاء : زمين بىگياه . مهصار ( mehs r ) و مهصر ( mehsar ) ا . ع . شير بيشه . مهصل ( mohsal ) و ( mohsol ) ص . ع . حمار مهصل : خر ستبر درشت اندام . و كذلك : حمار مهصل . مهصم ( mehsam ) ا . ع . شير بيشه . مهصور ( mahsur ) ص . ع . خميده و كج شده و مايل . مهصوص ( mahsus ) ص . ع . پا سپرده و درشكسته . مهصهصة ( mohashesat ) ا . چشم دزد در شب .